In 2025 werden er regelmatig nieuwe energiebeleidsmaatregelen geïntroduceerd, waardoor de sector overweldigd raakte. Op een cruciaal moment, terwijl de hele sector zich bezighield met document nr. 136, hebben de Nationale Ontwikkelings- en Hervormingscommissie en de Nationale Energieadministratie een belangrijk beleid uitgevaardigd over de directe aansluiting van groene stroom (de "Mededeling betreffende de ordelijke bevordering van de ontwikkeling van de directe aansluiting van groene stroom", hierna "de Mededeling" genoemd). Dit beleid biedt de sector ondersteuning op beleidsniveau om nieuwe toepassingsscenario's te verkennen in het kader van de ontwikkeling van de marktwerking in de energiesector.
Voordat het nationale beleid werd ingevoerd, hadden provincies zoals Jiangsu en Binnen-Mongolië weliswaar al relevante documenten over directe aansluiting op het elektriciteitsnet gepubliceerd, maar er waren geen duidelijke documenten die de implementatiedetails van deze directe aansluiting onderbouwden. Met de invoering van dit beleid is voor het eerst op nationaal niveau een duidelijke definitie gegeven van directe aansluiting op het elektriciteitsnet, het aandeel groene stroom, de ontwikkelingsdoelen en de kostenverdeling.
Hoewel de implementatie van directe aansluiting op groene stroom in de praktijk nog steeds een grote uitdaging vormt, heeft de introductie van nationaal beleid cruciale beleidssteun geboden voor de volgende ontwikkelingsrichting van nieuwe energie. Zonder deze steun zou directe aansluiting op groene stroom nooit een doorbraak hebben bereikt”, aldus een expert die bekend is met de beleidstrends in de sector tegenover Photovoltaic.
Vanuit een ander perspectief bezien, hangt de commerciële waarde van een directe aansluiting op het groene stroomnet, als een van de scenario's voor lokaal gebruik van nieuwe energie, af van de specifieke belasting. Projecten met een hoog energieverbruik en een grote vraag naar groene stroom zijn de meest commercieel aantrekkelijke toepassingsscenario's voor een directe aansluiting op het groene stroomnet.
Directe aansluiting op groene stroom, een keuze ingegeven door diverse behoeften.
Volgens de officiële interpretatie van de Nationale Ontwikkelings- en Hervormingscommissie is de introductie van het model voor directe aansluiting op groene stroom hoofdzakelijk gebaseerd op drie redenen: het voorzien in de behoefte aan nabijgelegen verbruik van nieuwe energie, de vraag van gebruikers naar groene stroom en het bieden van meer mogelijkheden voor gebruikers om hun elektriciteitskosten te verlagen.
Van de verschillende vormen van nieuwe energie is het lokale verbruik ervan gemakkelijker te begrijpen voor de industrie. Zo zijn decentrale fotovoltaïsche systemen voor zelfopwekking en -verbruik, evenals geïntegreerde systemen van bron, net, verbruik en opslag, typische voorbeelden van lokaal verbruik. Directe aansluiting van groene stroom is meer vergelijkbaar met een subcategorie van geïntegreerde systemen van bron, net, verbruik en opslag en is een type dat onder beperkte omstandigheden werkt.
Na overleg met de sector hebben fotovoltaïsche bedrijven geconstateerd dat er veel onenigheid bestaat over het voldoen aan de vraag naar groene stroom van gebruikers. Sommigen zijn van mening dat, aangezien groene certificaten zijn geïntegreerd in RE100, exportbedrijven direct groene certificaten kunnen kopen, waardoor ze geen directe groene stroomaansluiting meer nodig hebben.
Na overleg met relevante deskundigen hebben fotovoltaïsche experts vastgesteld dat Chinese groene certificaten niet worden erkend binnen het relevante systeem van de Europese Unie. Hoewel de erkenning van Chinese groene certificaten in het kader van het EU-mechanisme voor koolstofgrensheffing aanzienlijk is toegenomen dankzij intergouvernementele dialoogmechanismen, erkent het EU-mechanisme voor koolstofgrensheffing (CBAM) op dit moment expliciet geen enkele vorm van groene certificaten. Het erkent alleen directe verbindingstechnologie tussen energiebronnen en productiefaciliteiten, of fysieke stroomafnameovereenkomsten (PPA's) die zijn gesloten tussen energieproducenten en -verbruikers.
Tegen deze achtergrond is, gezien de enorme vraag naar groene stroom van exportbedrijven, een directe aansluiting op het elektriciteitsnet ongetwijfeld een van de beste opties. De invoering van het beleid voor directe aansluiting op het elektriciteitsnet in de provincie Jiangsu was eerder ook al gebaseerd op de vraag naar groene energie van exportbedrijven. Het model voor directe aansluiting op het elektriciteitsnet, dat fysiek verbruik koppelt aan CO2-uitstoot, biedt bedrijven een goedkope en zeer verantwoorde manier om hun CO2-uitstoot te verminderen, met name geschikt voor exportgerichte en energie-intensieve industrieën.
Naast exportgerichte bedrijven zijn ook grote energieverbruikers belangrijke deelnemers aan het model voor directe aansluiting op groene stroom. Bedrijven met een hoog energieverbruik, zoals elektrolytisch aluminiumproducenten, staal- en cementfabrieken, beschikken soms over eigen thermische centrales. "Deze bedrijven met een grote elektriciteitsvraag kunnen, door te investeren in wind- en zonne-energie, opslagfaciliteiten en distributiesystemen, profiteren van schaalvoordelen om de elektriciteitsprijzen te verlagen."
Naar verluidt kan een olieveldproject in een bepaalde oostelijke provincie een elektriciteitskostprijs van 0,2 yuan per kilowattuur realiseren door de eigen energiecentrale te combineren met wind- en zonne-energiecentrales. Dit is aanzienlijk lager dan de inkoopprijs van het grote elektriciteitsnet.
Kunnen beleggingsrisico's in aanmerking worden genomen?
Na de bespreking van de haalbaarheid van het bedrijfsmodel, is het volgende aandachtspunt het investeringsrisico.
Wat wel overeenkomt met de modellen voor directe aansluiting van groene stroom, gedistribueerde zonne-energie en energieopslag voor industrie en commerciële toepassingen, is dat, vanuit het perspectief van investeringen door derden, de gebruiker de grootste onzekerheid vormt, bijvoorbeeld door een faillissement van een bedrijf of een daling van het elektriciteitsverbruik.
Dit is feitelijk het meest lastige aspect bij de beoordeling van de industrie volgens het investeringsmodel van derden. Niet alleen bij de twee hierboven genoemde methoden, maar ook bij projecten zoals de productie van waterstof, ammoniak en alcohol uit hernieuwbare energiebronnen en geïntegreerde systemen voor energieopwekking, -distributie en -opslag, is de onzekerheid over de elektriciteitsvraag of de verkoop van waterstof, ammoniak en alcohol het moeilijkste onderdeel van investeringsbeslissingen.
De beste manier om dit probleem op te lossen of dit risico zoveel mogelijk te vermijden, is door investeringen te koppelen aan de gebruikers. Dit is ook de belangrijkste reden waarom het aandeel van het zelfinvesteringsmodel van industriële en commerciële eigenaren van zonnepanelen in de regio's Jiangsu en Zhejiang de afgelopen twee jaar is toegenomen. Enerzijds hebben deze eigenaren een reële behoefte om de elektriciteitskosten te verlagen en groene stroom te gebruiken. Anderzijds vermijdt zelfinvestering door de eigenaren ook de onzekerheden waarmee investeringen van derden te maken kunnen krijgen, zoals schommelingen in het elektriciteitsverbruik en de elektriciteitsprijzen.
Het is duidelijk dat de bevoegde nationale autoriteiten dit ook hebben ingezien. In de "Kennisgeving" wordt voorgesteld dat de energiebronnen van het project kunnen worden geïnvesteerd door gebruikers, of door nieuwe energieopwekkingsbedrijven of joint ventures die door beide partijen zijn opgericht. Directe, speciaal daarvoor bestemde leidingen zouden in principe moeten worden geïnvesteerd door gebruikers en energieleveranciers. Indien de energiebron van het project en de gebruiker niet dezelfde investeringsmaatschappij zijn, dient een meerjarige stroomafnameovereenkomst of een energiebeheerovereenkomst te worden gesloten. Hierin dienen afspraken te worden gemaakt over zaken als de bouw van de energiecentrale, de verdeling van eigendomsrechten, de exploitatie en het onderhoud, de distributie en de bedrijfsvoering, de afrekening en de aansprakelijkheid bij contractbreuk. Dit om onduidelijkheden over rechten en plichten te voorkomen en de rechtmatige rechten en belangen van de investeringsmaatschappij effectief te beschermen.
Het beste model voor de directe aansluiting van groene stroom is daarom eigenlijk zelfinvestering door de gebruikers. Natuurlijk kunnen ook externe bedrijven deelnemen in samenwerkingsverbanden om gebruikers te binden en de investeringsverwachtingen te stabiliseren.
Een evenwicht vinden tussen de kosten van elektriciteitsverbruik en de verdeling van de voordelen?
Vanuit het praktische oogpunt van het model voor directe aansluiting van groene stroom, komt de grootste weerstand tegen het mislukken van eerdere vergelijkbare modellen eigenlijk van het elektriciteitsnet zelf. Dit model is vergelijkbaar met het verplaatsen van de 'taart' van het elektriciteitsnet. Dit is een algemeen aanvaarde mening onder degenen die hebben geïnvesteerd in gerelateerde projecten.
Daarom is bij de publicatie van dit document over de directe aansluiting van groene stroom rekening gehouden met de belangen van zoveel mogelijk partijen. Om de verantwoordelijkheid voor de regulering van het elektriciteitsnet en de maatschappelijke verantwoordelijkheid eerlijk te dragen en de capaciteit van openbare elektriciteitsnetten te versterken om continu reguleringsdiensten te leveren voor het gehele elektriciteitsnet, vereist de kennisgeving dat projecten transmissie- en distributiekosten, systeembeheerkosten, beleidsmatige kruissubsidies, overheidsgelden en toeslagen, enz. betalen in overeenstemming met de relevante regelgeving van de prijs- en financieringsautoriteiten van de Staatsraad. Lokale overheden mogen de relevante kosten niet verlagen of kwijtschelden in strijd met de nationale regelgeving.
Afgaande op de reacties is de controverse over de kosten voor een directe aansluiting op groene stroom, zoals hierboven vermeld, het grootst. Sommige experts in de sector zijn van mening dat als alle te betalen kosten gelijk zijn aan die van het reguliere elektriciteitsnet, "de belangrijkste vraag is of de elektriciteitsprijs voor eindgebruikers lager of hoger is dan die van het reguliere net?" Dit is een van de belangrijkste factoren die bepalen of het bedrijfsmodel kan werken.
Deskundigen op het gebied van zonne-energie hebben relevante experts geraadpleegd en vernamen dat "in de netgekoppelde modus de elektriciteitsconsumptie van bedrijven nog steeds gegarandeerd moet worden door het grote elektriciteitsnet. Daarom moeten de bijbehorende kosten voor de afname van elektriciteit van het net worden betaald zoals vastgesteld. De back-upkosten voor het deel van de elektriciteit dat direct op het groene net is aangesloten, zouden echter enigszins verlaagd moeten worden."
Sommige experts in de sector hebben erop gewezen dat wanneer groene stroom rechtstreeks op laagspanning wordt aangesloten, de kosten van speciale leidingen mogelijk iets lager liggen dan die van langeafstandstransport via hoogspanningsverhoging. Er zijn echter ook meningen dat de kosten van speciale leidingen plus andere vaste kosten uiteindelijk niet per se kosteneffectiever hoeven te zijn dan het afnemen van elektriciteit van het grote elektriciteitsnet. "Daarom hangt de haalbaarheid van het project af van de specifieke economische berekening van elk project."
Wat de elektriciteitskosten betreft, luidde de officiële interpretatie als volgt: "We moeten projecten voor directe aansluiting van groene stroom bevorderen om hun eigen reguleringspotentieel te benutten, het aandeel zelf opgewekte en zelf verbruikte nieuwe energie te vergroten, de vraag naar netgekoppelde capaciteit en de elektriciteit van het openbare net te verminderen, op een redelijke manier te besparen op elektriciteitskosten en systeemreguleringskosten, en de operationele kosten van de projecten te verlagen." Tegelijkertijd moeten projecten voor directe aansluiting van groene stroom worden gestimuleerd om als geheel deel te nemen aan de elektriciteitsmarkt, zelfstandig de opwekkings- en verbruikscurve van elektriciteit te optimaliseren en een redelijk rendement te behalen door de handel in elektriciteit en aanverwante diensten, onder de voorwaarde dat aan de vereisten voor het terugleveren van elektriciteit aan het net wordt voldaan.
Aan de andere kant, met het oog op de veiligheid van de werking van het elektriciteitsnet, legt de "Mededeling" ook veel beperkingen op in de gedetailleerde regels. Zo wordt duidelijk bepaald dat grote elektriciteitsnetten en projecten voor directe aansluiting van groene stroom respectievelijk hun eigen verantwoordelijkheden op het gebied van veiligheid en leveringsgarantie moeten nakomen, afhankelijk van de verantwoordelijkheidsverdeling. Daarnaast worden er eisen gesteld aan projecten voor directe aansluiting van groene stroom op het gebied van planning, netaansluiting en exploitatie, waarbij prioriteit wordt gegeven aan het waarborgen van de veiligheid van de werking van grote elektriciteitsnetten.
Samenvattend kan gesteld worden dat de directe aansluiting van groene stroom, een document waar meer dan een half jaar aan gewerkt is, inderdaad een baanbrekende doorbraak heeft teweeggebracht op het gebied van systeem en mechanisme. Het document houdt bovendien uitgebreid rekening met de belangen van diverse partijen en is zeer gedetailleerd. Vanuit zakelijk oogpunt is de directe aansluiting van groene stroom echter nog niet in alle scenario's toepasbaar. Het blijft de eerste keuze in omgevingen met een hoog energieverbruik, grote elektriciteitsverbruikers, een hoge vraag naar groene stroom of een zwak elektriciteitsnet.
De weg die voor ons ligt is lang en zwaar, maar hoe dan ook, de directe aansluiting op het groene elektriciteitsnet biedt een geheel nieuw pad voor de volgende fase in de ontwikkeling van de nieuwe energie in China en opent tevens mogelijkheden voor bedrijven met gerelateerde behoeften.
Geplaatst op: 4 juni 2025