Onlangs hebben enkele investeerders in centrale staatsbedrijven gemeld dat, nu sommige provincies zijn begonnen met het heffen van twee belastingen op zonnepanelen op basis van het volledige oppervlak, de groep expliciet heeft geëist dat alle projecten bij de beoordeling op basis van het volledige oppervlak worden berekend voor beide belastingen. "In combinatie met het risico van schommelende elektriciteitsprijzen onder document nr. 136, kan vrijwel geen enkel zonnepanelenproject de beoordeling doorstaan."
Als reactie hierop raadpleegde de fotovoltaïsche sector de situatie rondom het grondgebruik van fotovoltaïsche projecten in andere provincies. Een ander staatsbedrijf verklaarde direct dat een van haar fotovoltaïsche projecten in een bepaalde provincie in het noordwesten al sinds vorig jaar onderworpen was aan twee belastingen op de grond voor fotovoltaïsche installaties, gebaseerd op het volledige oppervlak, en dat veel reeds voltooide projecten op het punt stonden te worden "gesloopt". Tegelijkertijd heeft het staatsbedrijf zelf ook een berekening gemaakt op basis van de grond en de twee belastingen die over het gehele oppervlak van de zonnepanelen worden geheven. Als gevolg hiervan is de bouw van de projecten in principe onmogelijk geworden.
Gezien de verwachte daling van de elektriciteitsprijzen, zoals vastgelegd in document nr. 136 om de volledige instroom van nieuwe energie op de markt te bevorderen, hebben de twee belastingen op zonne-energiegrond, die al jarenlang worden geheven, opnieuw een zware klap uitgedeeld aan de toch al plotseling afkoelende investeringen in zonne-energie.
Door de volledige gebiedsbelasting is het lastig om de kosten van fotovoltaïsche projecten te berekenen.
Onlangs vertelde een investeerder uit Xinjiang aan Photovoltaic dat zonne-energieprojecten in Xinjiang sinds vorig jaar onderworpen zijn aan een grondbelasting over het gehele oppervlak. De toch al lage elektriciteitsprijs en de hoge stroomrantsoenering van zonne-energieprojecten, in combinatie met de grondbelasting, hebben geleid tot een aanzienlijke stijging. "Het rendement van het project is volstrekt onrendabel."
In 2023 was het de bedoeling om de belasting over het gehele gebied te heffen tegen een standaardtarief van 3 yuan per vierkante meter. Na diverse feedbackrondes en onderhandelingen tussen verschillende investeerders werd het uiteindelijke tarief echter vastgesteld op 0,6 yuan per vierkante meter. Zelfs dan, uitgaande van een standaard van 250 mu per 10 MW, zou dit nog steeds een extra kostenpost van 10.000 yuan per MW per jaar betekenen. "Gezien de 20-jarige cyclus van energieopwekking, komt dit neer op een kostenstijging van 0,2 yuan per watt", aldus de investeerder. "De projecten in Xinjiang staan in feite op de rand van verlies. In combinatie met de gevolgen van document nr. 136 zijn toekomstige projecten volstrekt onmogelijk. Andere investeerders hebben al veel investeringen in zonnepanelen teruggevorderd."
Een andere medewerker van een centraal staatsenergiebedrijf in een bepaalde provincie in Noordwest-China vertelde dat de grondgebruiksbelasting voor zijn zonne-energieproject sinds vorig jaar over het gehele oppervlak wordt geheven, met hetzelfde tarief van 0,6 yuan per vierkante meter. De belasting op het gebruik van landbouwgrond wordt ook over het gehele oppervlak geheven, met een tarief van maar liefst 8 yuan per vierkante meter. "De tarieven voor de inning van de belasting zijn vóór en na de voltooiing van het project steeds veranderd, waardoor zonne-energiebedrijven worden verleid om ze uiteindelijk te 'vernietigen'", zei de medewerker van het centrale staatsbedrijf hulpeloos.
“Momenteel zijn de grondkosten voor fotovoltaïsche projecten extreem hoog. Zelfs voor projecten in dunbevolkte, zanderige en onvruchtbare gebieden kunnen de grondkosten oplopen tot 2.800 yuan per mu. Zo bedragen de kosten voor de verwerving van grond ongeveer 1.800 yuan per mu, de kosten voor het herstel van graslandvegetatie op bouwgrond ongeveer 2.300 yuan per mu, en dan zijn er nog de pensioenverzekeringen voor veehouders, enzovoort.” De medewerker van het staatsbedrijf voegde eraan toe: “Met de toevoeging van de stedelijke grondgebruiksbelasting en de landbouwbelasting die over het hele gebied worden geheven, zullen de grondbelastingen en -heffingen, ondanks de bevordering van de volledige markttoegang van fotovoltaïsche energie door document nr. 136, de investeringen in energiecentrales waarschijnlijk volledig tenietdoen zodra de markt betreedt.”
Een projectontwikkelaar van een centraal staatsbedrijf in een andere centrale en oostelijke provincie gaf aan dat hun project was aangespoord om de twee belastingen op zonnepanelen te betalen, maar dat er geen duidelijke aanwijzingen waren over hoe en wanneer te betalen, of hoe het betreffende gebied moest worden afgebakend. Daardoor zouden ze nog steeds een betalingsachterstand kunnen hebben. Als er een volledige heffing wordt ingevoerd, "zal het rendement van het project niet meer te achterhalen zijn."
Geconfronteerd met de risico's van onduidelijke elektriciteitsprijzen en de inning van de grondbelasting over het gehele oppervlak, zoals vastgelegd in document nr. 136, hebben ontwikkelaars van verschillende centrale energiebedrijven aangegeven dat de berekening van de grondbelasting voor goedgekeurde fotovoltaïsche projecten nu een inning over het gehele oppervlak vereist. De overgrote meerderheid van de centrale energiebedrijven is steeds voorzichtiger geworden met investeringen in fotovoltaïsche projecten, en een klein aantal heeft de afgelopen tijd geen projecten goedgekeurd gekregen.
De eerdergenoemde investeerder uitte zijn bezorgdheid en zei: "Nu steeds meer provincies de inning van de twee grondbelastingen geleidelijk opvoeren, zal de manier waarop deze worden geïnd een cruciale factor worden die het voortbestaan van projecten na document nr. 136 bepaalt. Gezien de risico's die hiermee gepaard gaan, is de enige optie om de inning strikt te berekenen op basis van het gehele oppervlak."
Het gezegde "Kies liever voor het lage dan voor het hoge" is een loze kreet geworden.
De kwestie van de twee grondbelastingen in de fotovoltaïsche sector teistert de industrie al een decennium, van het 13e tot het 14e Vijfjarenplan. Of en hoe deze belastingen moeten worden geheven, en de inningsnormen, is altijd ter beoordeling van de lokale overheden gebleven. De grondbelastingnormen die tijdens de projectontwikkeling worden beloofd, verschillen aanzienlijk van die na de voltooiing van het project, wat het verdienmodel van fotovoltaïsche projecten volledig heeft ontwricht. Veel projecten zijn daardoor verliesgevend geworden.
In 2023 publiceerde de Nationale Energieadministratie de "Casusinterpretatie van het implementatieplan ter bevordering van hoogwaardige ontwikkeling van nieuwe energie in het nieuwe tijdperk", waarin duidelijk werd gesteld dat de normen voor de inning van grondgebruiksbelastingen in verschillende provincies en steden onduidelijk zijn en dat het fenomeen van meerdere belastingen op één locatie vaak voorkomt. Lokale overheden hebben grote discretionaire bevoegdheden en bij veel projecten worden na aansluiting op het elektriciteitsnet of na enkele jaren in bedrijf te zijn geweest, nog steeds aanvullende grondbelastingen geheven door lokale belastingdiensten en andere instanties.
Daarnaast variëren de inningsnormen sterk en verschilt de belastingbetaling voor vergelijkbare projecten in verschillende regio's aanzienlijk. Voor een fotovoltaïsch project van 10 MW varieert de jaarlijkse belastingbetaling van 78.000 tot 2,04 miljoen yuan, wat de belastingdruk op wind- en zonne-energiebedrijven aanzienlijk verhoogt. Neem bijvoorbeeld een fotovoltaïsch project in een bepaald gebied in Zuidwest-China in 2021: de grondbelasting en heffingen voor een fotovoltaïsche energiecentrale van 200 MW alleen al bedroegen meer dan 150 miljoen yuan, en de investeringskosten van het project stegen met meer dan 20%.
Hoewel de Nationale Energieadministratie van alle lokale overheden vereist dat zij het principe van "voorkeur voor het lagere in plaats van het hogere" volgen om de reikwijdte en normen voor de inning van stedelijke grondgebruiksbelasting en landbouwgrondbelasting duidelijk te definiëren, is de discretionaire bevoegdheid van lokale overheden in de praktijk niet beperkt.
Momenteel hanteren verschillende provincies drie verschillende methoden voor het innen van grondbelasting: gebaseerd op de funderingspunten, de oppervlakte van het vierkante raster en de totale oppervlakte van het terrein. De hoogte van de grondbelasting verschilt aanzienlijk tussen deze drie methoden. "Tussen de funderingspunten, de geprojecteerde oppervlakte van het vierkante raster en de totale oppervlakte van het terrein bestaat een verhouding van 1:10:50", aldus een insider uit de sector.
Een investeerder in de provincie Henan vertelde Photovoltaic eerder dat het project, dat in 2018 in gebruik was genomen, een oppervlakte van ongeveer 100.000 vierkante meter had, gebaseerd op het schaduwoppervlak van de componenten plus andere oppervlakten, met een belastingbedrag van 430.000 yuan. In 2023 eisten de belastingautoriteiten echter dat de volledige oppervlakte, met een belastingoppervlakte van 1,738 miljoen vierkante meter, werd belast, wat resulteerde in een belastingbedrag van meer dan 10 miljoen yuan.
Het is belangrijk te benadrukken dat, op basis van onderzoek en openbare informatie, sommige gebieden in meerdere provincies, waaronder Qinghai, Xinjiang, Hubei, Binnen-Mongolië, Yunnan, Shandong, Henan en Ningxia, zijn begonnen met het heffen van grondbelasting op fotovoltaïsche projecten. De meest gangbare methode is gebaseerd op het verticale projectieoppervlak van de zonnepanelen, terwijl in sommige provincies de belasting wordt geheven over het gehele oppervlak van het zonneveld. In sommige regio's wordt nog aangespoord tot betaling van de belasting, maar is er nog ruimte voor onderhandeling, terwijl in andere regio's de belasting al is betaald.
In dit verband roepen investeerders de lokale autoriteiten ook op om in de beginfase van de publicatie van document nr. 136 volledig rekening te houden met de aanpassing van de sector, de inning van de twee belastingen op fotovoltaïsche grond zo snel mogelijk op te schorten of de inningsnormen te verduidelijken, en voldoende rekenruimte te bieden, zodat investeerders voldoende vertrouwen in hun investeringen kunnen behouden.
Geplaatst op: 23 juli 2025